|
|
การเริ่มต้นสวด ภาวนาให้หาวันดี คือ วันพฤหัสบดี เป็นวันเริ่มต้น โดยนำดอกไมEธูปเทียน ถวายบูชาคุณพระศรีรัตนตรัย และดวงพระวิญญาณอันศักดิEิทธิEองเจ้าพระคุณสมเด็จฯ
ถ้าไปที่วัดระฆังได้ก็ยิ่งดี ถ้าไปไม่ได้ก็ให้ระลึกถึงท่านก็ใช้ไดE เมื่อบูชาพระรัตนตรัยและดวงวิญญาณเจ้าพระคุณสมเด็จฯ แล้ว จึงเริ่มสวดโดยอ่านตามบทให้ไดE1 จบ
ก็เป็นอันเสร็จพิธีเริ่มต้น จากนั้นหมั่นท่องบ่อย Eจนจำได้แม่นยำ ยิ่งคล่องก็ยิ่งดี ก่อนนอนทุกคืนสวดเสีย 1 จบ ถ้าจะเดินทางไปต่างถิ่น ก่อนจะไปให้สวดภาวนาเสียหนึ่งจบ
จะปลอดภัย เข้าตื่นนอนใช้ทำน้ำมนตE้างหน้าก็ไดEท่านว่าเป็นของมีค่านับประมาณค่ามิไดE เป็นสมบัติอันอมตะที่เจ้าพระคุณสมเด็จฯ ได้ทิ้งไว้ให้ลูกหลานใช้สวดภาวนา ป้องกันภัยนานา ประการ
เพื่อให้เกิดอานุภาพยิ่งขึ้น ก่อนเจริญภาวนชินบัญชร ตั้งนะโม 3 จบ แล้วระลึกถึงและบูชาเจ้าพระคุณสมเด็จ ฯ ว่า
"
ปุตตะกาโมละเภปุตตัง ธะนะกาโมละ
เภธะนัง "
"
อัตถิกาเย กายะญายะ
เทวานังปิยะตังสุตตะวา "
สัพเพ ปะติฏฐิตา มัยหัง มัตถะเก เตมุนิสสะรา
E มี ๒๘ พระองคEคือ พระผู้ทรงพระนามว่า ตัณหังกร เป็นอาทิพระพุทธเจ้าผู้จอมมุนีทั้งหมดนั้น
E สีเส ปะติฏฐิโต มัยหัง พุทโธ ธัมโม ทะวิโลจะเน สังโฆ ปะติฏิโต มัยหัง อุเร สัพพะคุณา กะโร
E ข้าพระพุทธเจ้าขออัญเชิญมาประดิษฐานเหนือเศียรเกล้า องคEมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าประดิษฐานอยู่บนศีรษะ พระธรรมอยู่ที่ดวงตาทั้งสอง พระสงฆEู้เป็นอากรบ่อเกิดแห่งสรรพคุณอยู่ที่อก
โกณฑัญโญ ปิฏฐิภาคัสมิง โมคคัลลาโน จะ วามะเก
E พระอนุรุทธะอยู่ที่ใจ พระสารีบุตรอยู่เบื้องขวา พระโมคคัลลานEยู่ที่เบื้องซ้าย พระอัญญาโกณฑัญญะอยู่ที่เบื้องหลัง
กัสสะโป จะ มะหานาโม อุภาสุง วามะ โสตะเก
E พระอานนทEับพระราหุลอยู่หูขวา พระกัสสะปะกับพระมหานามะอยู่หูซ้าย
นิสินโน สิริสัมปันโน โสภิโต มุนิปุงคะโว
E มุนีผู้ประเสริฐ คือ พระโสภิตะผู้สมบูรณE้วยสิริดังพระอาทิตยE่องแสงอยู่ที่ทุกเส้นขน ตลอดร่างทั้งข้างหน้าและข้างหลัง
โส มัยหัง วะทะเนนิจจัง ปะติฎฐาสิ คุณากะโร
E พระเถระกุมาระกัสสะปะผู้แสวงบุญทรงคุณอันวิเศษ มีวาทะอันวิจิตรไพเราะอยที่ปากเป็นประจำ
เถรา ปัญจะ อิเม ชาตา นะลาเต ติละกา มะมะ
E พระปุณณะ พระอังคุลิมาล พระอุบาลี พระนันทะ และพระสีวะลี พระเถระทั้ง EนีE จงปรากฏเกิดเป็นกระแจะเจิมที่หน้าผาก
เอเตสีติ มะหาเถรา ชิตะวันโต ชิโนระสา
ชะลันตา สีละเตเชนะ อังคะมังเคสุ สัณฐิตา
ธะชัคคัง ปัจฉะโต อาสิ วาเม อังคุลิมาละกัง
๑๐. พระรัตนสูตรอยู่เบื้องหน้า พระเมตตาสูตรอยู่เบื้องขวา พระอังคุลิมาลปริตรอยู่เบื้องซ้าย พระธชัคคะสูตรอยู่เบื้องหลัง
๑๑. ขันธะโมระปะริตตัญ จะ อาฏานา ฏิยะสุตตะกัง อากาเส ฉะทะนัง อาสิ เสสา ปาการะสัณฐิตา
๑๑. พระขันธปริตรพระโมรปริตร และพระอาฏานาฏิยสูตรเป็นเครื่องกางกั้นดุจหลังคาอยู่บนนภากาศ
วาตะปิตตา ทิสัญชาตา พาหิรัชฌัตตุ ปัททะวา
๑๒. อนึ่งพระชินพุทธเจ้าทั้งหลายนอกจากที่ได้กล่าวมาแล้วนีE ผู้ประกอบพร้อมด้วยกำลังนานาชนิดมีศิลาธิคุณอันมั่งคง คือ สัตตะปราการเป็นอาภรณEาตั้งล้อมเป็นกำแพงคุ้มครองเจ็ดชั้น
วะสะโต เม สะกิจเจนะ สะทา สัมพุทธะ ปัญชะเร
๑๓. ด้วยเดชานุภาพแห่งพระอนันตชินเจ้าไม่ว่าจะทำกิจการใดE เมื่อข้าพระพุทธเจ้าเข้าอาศัยอยู่ในพระบัญชรแวดวงกรงล้อมแห่งพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ขอโรคอุปัทวะทุกขEั้งภายนอกและภายในอันเกิดแต่โรคร้าย คือ โรคลมและโรคดีเป็นต้น เป็นสมุฏฐานจงกำจัดให้พินาศไปอย่าได้เหลือ
สะทา ปาเลนตุ มัง สัพเพ เต มะหาปุริ สาสะภา
๑๔. ขอพระมหาบุรุษผู้ทรงพระคุณอันล้ำเลิศทั้งปวงนั้น จงอภิบาลข้าพระพุทธเจ้าผู้อยู่ในภาคพื้นท่ามกลางพระชินบัญชร ข้าพระพุทธเจ้าได้รับการคุ้มครองปกปักรักษาภายในเป็นอันดีฉะนี้แล
ชินานุภาเวนะ ชิตูปัททะโว
ธัมมานุภาเวนะ ชิตาริสังโฆ
สังฆานุภาเวนะ ชิตันตะราโย
สัทธัมมานุภาวะปาลิโต จะรามิ ชินะ ปัญชะเรติ
** ฉบับดั้งเดิมเขียนไว้ว่า มะหีตะเล แต่เวลาอ่านออกเสียงจะเป็น มะฮีตะเล
